қыранқара

қыранқара
зат.
Қаршыға тұқымдасына жататын жыртқыш құс.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Смотреть что такое "қыранқара" в других словарях:

  • қыранқарақшы — зат. астр. Жетіқарақшы жұлдызының құрығындағы үш жұлдыздың ортаңғысы – Жігіт немесе Қ ы р а н қ а р а қ ш ы (Мицар) деп аталынады (Х.Әбішұлы, Аспан сыры, 86) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қара — азық. Астық д.м. Соғыс зардабын елдің дендеп түсіне бастағаны да биыл жаз: қант шай, қ а р а а з ы қ т ы ң көзі кеміді (Ә.Сарай, Атырау, 310). Қара ала қаз. Қаздың қара ала түсті бір түрі. Көл бетін жапқан қ а р а а л а қ а з бен қасқалдақ,… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қыран пышақ — (Қарақ.) төбелес, ұрыс, қырық пышақ …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қыз — I Қыз көру. этногр. Ер жеткен жігіттің өзіне сыңар іздеу әрекеті. Некелесуге байланысты этнографизмдерде қ ы з к ө р у, құда түсу, қалың беру, ұрын бару, қыз ұзату, к е л і н т ү с і р у г е қатысты атаулар қамтылады (Жалын, 1974, №3, 146). Қыз… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • үрпексары — зат. зоол. Қауырсыны үрпиген, сарғыш түсті жыртқыш құс. Оларға – ителгі, тазқара, ақсары, жамансары, кезқұйрық, ү р п е к с а р ы, қыранқара, лашын, ақбас құмай, күшіген сияқты ауыл шаруашылығына пайда келтіретін жыртқыш құстар жатады (Жетісу, 11 …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қыраң — 1 (Гур., Есб.) шөптің түрі. Қ ы р а ңд ы мал сүйіп жейді (Гур., Есб.). Жол басына бір ақ үйді тік те, қ ы р а ң ы н а қойыңды өргіз де, шалқаңнан түсіп, шаңыраққа түкіріп жата бер (Ә. Кекіл., Үркер, 76) 2 (Алм., Шел.) алғыр, қыран. Қара чолағым қ …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • жағалтай — зат. зоол. Лашын тектес өте ұшқыр, сүйрік қанатты, қара жағал кішкентай қыран құс. зат. диал. Лашын тектес өте ұшқыр, сүйрік қанатты қара жағал кішкене қыран құс …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • тұнжыр — I зат. Сұңқар тектес, қанат құйрығында ақ теңбілдері бар, көзі қара қыран құс. Түздіктер «сұңқар қолға түспейді» дейді. Т ұ н ж ы р, тұйғын, бидайық та осыған жатады (Қаз. әдеб., 21.11.1980, 8). Құсбегілер т ұ н ж ы р д ы тұйғын мен қаршығаның… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • ұзынқұйрық — зат. зоол. Қыран құстардың құйрығы ұзын бір түрі. Олардың арасында қара ләйлек, үлкен қарақаз, ұ з ы н қ ұ й р ы қ, жағалтай, ұлар, барылдақ, лысуха болатын (Марқакөл, 138) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • дауылпаз — зат. Ағаштан жасалған, шанағының бір беті терімен қапталған қазақтың көне музыкалық аспабы. Көбіне аңшылық пен құсбегілікке пайдаланған. Ағаштан жасалған шанағының бір жағы ғана терімен қапталады. XIX ғасырдағы жазба нұсқаларға қарағанда… …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»